پارگی لابروم شانه - کلینیک فیزیوتراپی و توانبخشی رادان

پارگی لابروم شانه | علائم، علل، تشخیص و درمان تخصصی

پارگی لابروم شانه (Superior Labrum from Anterior to Posteriorنوعی آسیب ساختاری در مفصل گلنوهومرال است که در آن بافت فیبروغضروفی اطراف حفره گلنوئید دچار ترک، شکاف یا جداشدگی از لبه استخوان می‌شود. لابروم مانند یک حلقه تقویت‌کننده عمل می‌کند که دور تا دور کاسه مفصل شانه قرار گرفته و نقش اساسی در افزایش پایداری مفصل دارد.

لابروم دقیقاً چه نقشی در مفصل شانه دارد؟

مفصل شانه به دلیل دامنه حرکتی بسیار زیاد، ذاتاً ناپایدارتر از بسیاری از مفاصل دیگر بدن است. سر استخوان بازو نسبت به حفره گلنوئید بزرگ‌تر است و این موضوع باعث می‌شود بدون وجود ساختارهای کمکی، احتمال دررفتگی بالا باشد.

لابروم با عملکردهای زیر از مفصل محافظت می‌کند:

  • افزایش عمق حفره گلنوئید و بهبود تطابق مفصلی

  • افزایش سطح تماس بین سر بازو و کاسه شانه

  • ایجاد اثر مکشی (Suction Seal) برای تثبیت مفصل

  • کمک به توزیع یکنواخت نیرو در سطح مفصل

  • محل اتصال رباط‌های گلنوهومرال و تاندون عضله دوسر بازویی

بنابراین هرگونه پارگی لابروم شانه می‌تواند سیستم پایدارکننده مفصل را مختل کند و تعادل بین تحرک و ثبات را بر هم بزند.


هنگام پارگی لابروم شانه چه اتفاقی می‌افتد؟

زمانی که لابروم دچار پارگی می‌شود:

  • اتصال طبیعی آن به استخوان ضعیف یا جدا می‌شود

  • مکانیسم تثبیت‌کننده مفصل کاهش می‌یابد

  • سر استخوان بازو ممکن است حرکات میکرو‌ناپایدار پیدا کند

  • فشار غیرطبیعی به سایر ساختارهای شانه وارد می‌شود

این تغییرات می‌تواند باعث بروز علائمی مانند:

  • درد عمقی و مبهم داخل شانه

  • احساس لغزش یا نیمه‌دررفتگی

  • صدای کلیک یا تق‌تق هنگام حرکت

  • کاهش قدرت به‌ویژه در حرکات بالای سر

  • محدودیت دامنه حرکتی

شود.

در برخی بیماران، درد فقط هنگام فعالیت‌های خاص مانند پرتاب، پرس سینه یا بالا بردن دست بروز می‌کند؛ اما در موارد شدیدتر، حتی فعالیت‌های روزمره نیز با ناراحتی همراه خواهد بود.


آیا همه پارگی‌های لابروم علامت‌دار هستند؟

خیر. برخی پارگی‌های خفیف ممکن است بدون علامت باشند و به‌صورت اتفاقی در تصویربرداری دیده شوند. اما زمانی که پارگی باعث اختلال در ثبات مفصل شود، علائم بالینی بروز می‌کند. شدت علائم معمولاً به عوامل زیر وابسته است:

  • محل دقیق پارگی

  • میزان جداشدگی لابروم

  • درگیری تاندون عضله دوسر

  • وجود دررفتگی یا نیمه‌دررفتگی قبلی

  • سطح فعالیت فرد

به همین دلیل ارزیابی دقیق برای تشخیص شدت پارگی لابروم شانه اهمیت بالایی دارد.


پارگی SLAP چیست؟

یکی از مهم‌ترین انواع پارگی لابروم شانه، پارگی SLAP است. در این نوع آسیب، قسمت فوقانی لابروم از جلو به عقب دچار پارگی می‌شود و معمولاً محل اتصال تاندون عضله دوسر نیز درگیر است.

این نوع پارگی بیشتر در افرادی دیده می‌شود که:

  • حرکات پرتابی انجام می‌دهند

  • تمرینات قدرتی سنگین بالای سر دارند

  • سابقه ضربه ناگهانی به شانه دارند

پارگی SLAP می‌تواند باعث کاهش قدرت، افت عملکرد ورزشی و احساس ناپایداری در حرکات سریع شود.


اهمیت تشخیص و درمان به‌موقع پارگی لابروم شانه

در صورت عدم رسیدگی مناسب، پارگی لابروم شانه ممکن است به مرور زمان منجر به:

  • ناپایداری مزمن مفصل

  • آسیب ثانویه به عضلات روتاتور کاف

  • دردهای طولانی‌مدت

  • محدودیت عملکردی

شود.

در کلینیک فیزیوتراپی رادان در تهران ، ارزیابی پارگی لابروم شانه تنها بر اساس درد انجام نمی‌شود، بلکه الگوی حرکتی، ثبات کتف، قدرت عضلات عمقی و کنترل عصبی–عضلانی نیز بررسی می‌شود تا درمانی هدفمند و علمی طراحی گردد.

آناتومی مفصل شانه و نقش لابروم در پایداری مفصل

مفصل شانه یا مفصل گلنوهومرال یکی از پیچیده‌ترین و متحرک‌ترین مفاصل بدن است. این مفصل از سه استخوان اصلی تشکیل شده است:

  • استخوان بازو (هومروس)

  • استخوان کتف (اسکاپولا)

  • استخوان ترقوه (کلاویکل)

در این میان، بخش اصلی حرکت شانه در مفصل بین سر استخوان بازو و حفره‌ای کم‌عمق در استخوان کتف به نام گلنوئید اتفاق می‌افتد.


چرا مفصل شانه ذاتاً ناپایدار است؟

حفره گلنوئید نسبت به سر استخوان بازو کوچک و کم‌عمق است. از نظر آناتومیک، این طراحی باعث می‌شود شانه بتواند:

  • خم و باز شود

  • بچرخد (چرخش داخلی و خارجی)

  • بالا و پایین برود

  • حرکات ترکیبی و چرخشی گسترده انجام دهد

اما همین دامنه حرکتی بالا، ثبات استخوانی مفصل را کاهش می‌دهد. برخلاف مفصل ران که ساختار «گوی و کاسه» عمیق و پایدار دارد، در شانه بخش عمده پایداری توسط بافت‌های نرم تأمین می‌شود.

در اینجا لابروم نقش کلیدی پیدا می‌کند.


لابروم چیست و چگونه پایداری ایجاد می‌کند؟

لابروم یک بافت فیبروغضروفی ضخیم و انعطاف‌پذیر است که مانند یک حلقه در اطراف لبه گلنوئید قرار گرفته است. این ساختار چند عملکرد بسیار مهم دارد:

۱. افزایش عمق حفره گلنوئید

لابروم باعث افزایش عمق حفره گلنوئید تا حدود ۵۰٪ می‌شود. این افزایش عمق باعث:

  • بهبود تطابق سر بازو با کاسه مفصل

  • کاهش احتمال لغزش یا دررفتگی

  • افزایش ثبات استاتیک مفصل

می‌شود.

۲. ایجاد اثر مکشی (Suction Seal Effect)

لابروم به همراه کپسول مفصلی یک محیط بسته ایجاد می‌کند که نوعی فشار منفی داخل مفصل به وجود می‌آورد. این مکانیسم مانند یک «مکنده طبیعی» عمل کرده و سر استخوان بازو را در جای خود نگه می‌دارد.

در صورت پارگی لابروم شانه این مکانیسم مختل می‌شود و بی‌ثباتی افزایش می‌یابد.

۳. محل اتصال ساختارهای حیاتی

لابروم فقط یک حلقه غضروفی ساده نیست، بلکه محل اتصال ساختارهای مهمی است، از جمله:

  • رباط‌های گلنوهومرال (که پایداری قدامی و تحتانی را تأمین می‌کنند)

  • تاندون عضله دوسر بازویی در قسمت فوقانی مفصل

  • بخشی از کپسول مفصلی

به همین دلیل، پارگی لابروم شانه می‌تواند به‌طور همزمان چند سیستم پایدارکننده مفصل را درگیر کند.


نقش لابروم در کنترل نیرو و بیومکانیک شانه

در حرکات روزمره و ورزشی، نیروهای زیادی به مفصل شانه وارد می‌شود؛ به‌ویژه در حرکات:

  • پرتابی

  • پرس سینه

  • شنا

  • حرکات بالای سر

لابروم به توزیع یکنواخت این نیروها کمک می‌کند. زمانی که لابروم سالم است، فشار به‌صورت متعادل روی سطح مفصل پخش می‌شود. اما در صورت پارگی لابروم شانه:

  • تمرکز فشار روی یک ناحیه افزایش می‌یابد

  • حرکات میکرو‌ناپایدار ایجاد می‌شود

  • احتمال التهاب و آسیب‌های ثانویه بالا می‌رود


وقتی لابروم پاره می‌شود چه اتفاقی می‌افتد؟

در پارگی لابروم شانه ممکن است یکی از اتفاقات زیر رخ دهد:

  • جداشدگی کامل از لبه استخوان گلنوئید

  • ترک یا شکاف جزئی در بافت

  • درگیری محل اتصال تاندون عضله دوسر

  • بی‌ثباتی قدامی یا تحتانی مفصل

این وضعیت می‌تواند منجر به:

  • احساس لغزش سر بازو داخل مفصل

  • نیمه‌دررفتگی‌های مکرر

  • دررفتگی کامل در موارد شدید

  • درد عمقی داخل شانه

  • صدای کلیک یا تق‌تق

شود.

در مواردی که پارگی لابروم شانه درمان نشود، احتمال ناپایداری مزمن افزایش پیدا می‌کند و بیمار ممکن است دچار دررفتگی‌های مکرر شود.

پارگی لابروم شانه - کلینیک فیزیوتراپی و توانبخشی رادان

علائم پارگی لابروم شانه

شدت و نوع علائم پارگی لابروم شانه به محل پارگی (فوقانی، قدامی، خلفی یا تحتانی)، میزان جداشدگی لابروم و همچنین سطح فعالیت فرد بستگی دارد. برخی بیماران علائم خفیف و مبهم دارند، در حالی که در افراد ورزشکار یا کسانی که فعالیت‌های سنگین انجام می‌دهند، علائم می‌تواند واضح و ناتوان‌کننده باشد.

در ادامه هر یک از علائم پارگی لابروم شانه را به‌صورت دقیق‌تر بررسی می‌کنیم:


۱. درد عمقی و مبهم داخل مفصل شانه

یکی از شایع‌ترین نشانه‌های پارگی لابروم شانه، درد عمقی در داخل مفصل است. این درد معمولاً:

  • به‌صورت نقطه‌ای روی سطح پوست قابل لمس نیست

  • در عمق مفصل احساس می‌شود

  • ممکن است به جلو یا پشت شانه انتشار یابد

  • گاهی به بازو نیز تیر بکشد

برخلاف دردهای عضلانی سطحی، بیمار معمولاً نمی‌تواند محل دقیق درد را با انگشت مشخص کند و آن را «درد داخل مفصل» توصیف می‌کند.


۲. تشدید درد هنگام حرکات بالای سر

حرکاتی که بازو را بالاتر از سطح شانه می‌برند، فشار بیشتری به لابروم وارد می‌کنند. بنابراین در پارگی لابروم شانه، درد در شرایط زیر تشدید می‌شود:

  • پرتاب توپ

  • سرویس والیبال

  • پرس سرشانه

  • آویزان شدن از میله

  • برداشتن اجسام از قفسه‌های بالا

در ورزشکاران پرتابی، این درد معمولاً در فاز انتهایی چرخش خارجی یا هنگام رها کردن توپ ایجاد می‌شود.


۳. احساس ناپایداری یا نیمه‌دررفتگی

بسیاری از بیماران احساس می‌کنند شانه‌شان «لق» شده است. این احساس می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • حس لغزش سر استخوان بازو داخل مفصل

  • احساس خارج شدن و برگشتن مفصل

  • ترس از دررفتگی هنگام حرکت ناگهانی

این علامت به دلیل از بین رفتن اثر مکشی و کاهش پایداری ناشی از پارگی لابروم شانه ایجاد می‌شود.


۴. صدای کلیک، تق‌تق یا قفل شدن مفصل

یکی از علائم نسبتاً اختصاصی پارگی لابروم شانه، صداهای غیرطبیعی هنگام حرکت است. بیماران ممکن است گزارش دهند:

  • صدای کلیک هنگام بالا بردن دست

  • تق‌تق در چرخش شانه

  • گیر کردن یا قفل شدن لحظه‌ای مفصل

این صداها معمولاً ناشی از حرکت لبه پاره‌شده لابروم بین سطوح مفصلی است.


۵. کاهش قدرت عضلات شانه

در پارگی لابروم شانه کاهش قدرت ممکن است به دو دلیل ایجاد شود:

  1. مهار عضلانی ناشی از درد (Pain Inhibition)

  2. بی‌ثباتی مفصل و کاهش کارایی انتقال نیرو

بیمار ممکن است در حرکات زیر دچار ضعف شود:

  • بلند کردن اجسام سنگین

  • انجام تمرینات قدرتی

  • هل دادن یا کشیدن اجسام

  • حرکات انفجاری ورزشی


۶. محدودیت دامنه حرکتی

برخی بیماران دچار کاهش دامنه حرکتی می‌شوند، به‌ویژه در:

  • چرخش خارجی

  • بالا بردن کامل دست

  • حرکات ترکیبی چرخشی

این محدودیت ممکن است به دلیل درد، التهاب یا اسپاسم عضلانی محافظتی ایجاد شود.


۷. احساس ضعف هنگام پرتاب یا فعالیت‌های قدرتی

در ورزشکاران، یکی از نشانه‌های مهم پارگی لابروم شانه کاهش دقت و قدرت پرتاب است. فرد ممکن است احساس کند:

  • سرعت پرتاب کاهش یافته

  • کنترل حرکت ضعیف شده

  • شانه در پایان حرکت «خالی» می‌کند

این علامت معمولاً در پارگی‌های نوع SLAP شایع‌تر است.


الگوی زمانی علائم پارگی لابروم شانه

علائم می‌توانند به دو شکل ظاهر شوند:

شروع ناگهانی

در اثر ضربه یا دررفتگی، درد و ناپایداری به‌صورت حاد ایجاد می‌شود.

شروع تدریجی

در اثر استفاده بیش از حد و حرکات تکراری، درد به‌تدریج ایجاد شده و ابتدا فقط هنگام فعالیت ظاهر می‌شود و سپس ممکن است در استراحت نیز احساس شود.


تفاوت علائم پارگی لابروم شانه با سایر آسیب‌ها

یکی از چالش‌های مهم در تشخیص پارگی لابروم شانه، شباهت آن با مشکلاتی مانند:

  • پارگی روتاتور کاف

  • التهاب تاندون دوسر

  • سندرم گیرافتادگی شانه

  • بی‌ثباتی عمومی مفصل

است.

اما ویژگی‌هایی مانند:

  • درد عمقی داخل مفصل

  • صدای کلیک

  • احساس لق بودن شانه

  • ضعف در فازهای انتهایی حرکت

بیشتر به نفع پارگی لابروم شانه هستند.


چه زمانی باید برای بررسی تخصصی اقدام کرد؟

اگر علائم زیر را دارید، بررسی تخصصی توصیه می‌شود:

  • درد بیش از ۳ هفته که بهبود نیافته

  • سابقه دررفتگی شانه

  • صدای مکرر کلیک همراه با درد

  • کاهش عملکرد ورزشی

  • احساس ناپایداری هنگام فعالیت

در فیزیوتراپی رادان در تهران ارزیابی پارگی لابروم شانه تنها بر اساس درد انجام نمی‌شود، بلکه تست‌های اختصاصی بی‌ثباتی، بررسی کنترل عضلانی و تحلیل بیومکانیکی حرکات نیز انجام می‌گیرد تا منشأ دقیق علائم مشخص شود.

پارگی لابروم شانه - کلینیک فیزیوتراپی و توانبخشی رادان

علل پارگی لابروم شانه

پارگی لابروم شانه معمولاً نتیجه وارد شدن نیروهای ناگهانی، فشارهای تکراری یا تغییرات تدریجی بافتی است. این آسیب می‌تواند به‌صورت حاد (ناگهانی) یا مزمن (تدریجی) ایجاد شود. در ادامه هر یک از علل پارگی لابروم شانه را به‌صورت دقیق‌تر بررسی می‌کنیم:


۱. ضربه مستقیم به شانه

وارد شدن ضربه مستقیم به ناحیه شانه — مانند تصادف، برخورد در ورزش‌های تماسی (فوتبال، کشتی، رزمی) یا افتادن از ارتفاع — می‌تواند باعث:

  • انتقال نیروی شدید به مفصل گلنوهومرال

  • جداشدگی لابروم از لبه گلنوئید

  • آسیب همزمان کپسول مفصلی و رباط‌ها

شود.

در این حالت، پارگی لابروم شانه معمولاً به‌صورت ناگهانی و همراه با درد شدید و محدودیت حرکتی بروز می‌کند.


۲. زمین خوردن روی دست باز (FOOSH Injury)

یکی از شایع‌ترین مکانیسم‌های آسیب، زمین خوردن روی دست باز است (Fall On Outstretched Hand). در این وضعیت:

  • نیرو از کف دست به سمت آرنج و سپس شانه منتقل می‌شود

  • سر استخوان بازو به لبه گلنوئید فشار وارد می‌کند

  • احتمال جداشدگی یا ترک لابروم افزایش می‌یابد

این مکانیسم به‌ویژه در ورزشکاران، سالمندان و افرادی که تعادل ضعیف دارند دیده می‌شود.


۳. دررفتگی یا نیمه‌دررفتگی شانه

دررفتگی قدامی شانه یکی از مهم‌ترین عوامل ایجاد پارگی لابروم شانه است. هنگام دررفتگی:

  • سر استخوان بازو از حفره گلنوئید خارج می‌شود

  • لابروم تحتانی و قدامی ممکن است از استخوان جدا شود (پارگی بانکارْت)

  • رباط‌های تثبیت‌کننده نیز کشیده یا پاره شوند

در بسیاری از بیماران جوان، اولین دررفتگی شانه با آسیب لابروم همراه است و اگر به‌درستی درمان نشود، احتمال ناپایداری مزمن افزایش می‌یابد.


۴. حرکات تکراری بالای سر (Overuse)

فعالیت‌های مکرر بالای سر می‌توانند به‌مرور زمان باعث ایجاد پارگی لابروم شانه شوند. این نوع آسیب معمولاً تدریجی است و در افراد زیر شایع‌تر است:

  • ورزشکاران پرتابی (والیبال، هندبال، بیسبال)

  • شناگران حرفه‌ای

  • بدنسازان

  • برق‌کاران، نقاشان ساختمان و تکنسین‌های صنعتی

در این شرایط، نیروهای چرخشی و کششی مکرر به بخش فوقانی لابروم وارد می‌شود، به‌ویژه در فاز انتهایی چرخش خارجی. این فشار مداوم می‌تواند باعث پارگی نوع SLAP شود.


۵. بلند کردن اجسام سنگین

بلند کردن مکرر یا ناگهانی اجسام سنگین — به‌ویژه در وضعیت نامناسب — می‌تواند فشار قابل‌توجهی به لابروم وارد کند. اگر عضلات تثبیت‌کننده شانه ضعیف باشند:

  • نیرو به‌صورت مستقیم به ساختارهای عمقی منتقل می‌شود

  • احتمال کشیدگی یا پارگی لابروم افزایش می‌یابد

  • بی‌ثباتی میکروسکوپی ایجاد می‌شود

در مشاغل فنی و صنعتی که حمل بار رایج است، این عامل خطر اهمیت بیشتری دارد.


۶. افزایش سن و تحلیل بافتی (Degenerative Changes)

با افزایش سن، بافت‌های فیبروغضروفی خاصیت ارتجاعی خود را تا حدی از دست می‌دهند. در این شرایط:

  • مقاومت لابروم در برابر نیروهای چرخشی کاهش می‌یابد

  • احتمال ایجاد ترک‌های تدریجی افزایش می‌یابد

  • آسیب‌های کوچک می‌توانند به پارگی کامل تبدیل شوند

در افراد بالای ۴۰ سال، برخی پارگی‌های خفیف لابروم ممکن است بخشی از روند طبیعی تحلیل بافتی باشند؛ اما زمانی اهمیت بالینی پیدا می‌کنند که با درد و ناپایداری همراه شوند.

تشخیص پارگی لابروم شانه

تشخیص دقیق پارگی لابروم شانه یکی از مهم‌ترین مراحل در انتخاب مسیر درمانی صحیح است. از آنجا که علائم این آسیب می‌تواند با مشکلاتی مانند پارگی روتاتور کاف، التهاب تاندون دوسر یا سندرم گیر افتادگی شانه اشتباه گرفته شود، ارزیابی باید چندلایه و دقیق انجام شود.

۱. شرح حال دقیق (History Taking)

اولین مرحله در تشخیص پارگی لابروم شانه، گرفتن شرح حال کامل است. در این مرحله به موارد زیر توجه می‌شود:

  • سابقه دررفتگی یا نیمه‌دررفتگی شانه

  • وجود ضربه مستقیم یا زمین خوردن

  • فعالیت‌های تکراری بالای سر

  • زمان شروع علائم (حاد یا تدریجی)

  • وجود صدای کلیک یا احساس قفل شدن

الگوی درد و نوع فعالیتی که علائم را تشدید می‌کند، سرنخ مهمی برای تشخیص نوع پارگی لابروم شانه فراهم می‌کند.


۲. معاینه تخصصی و تست‌های بالینی

در معاینه بالینی، چندین تست اختصاصی برای بررسی احتمال پارگی لابروم شانه انجام می‌شود. این تست‌ها به پزشک یا فیزیوتراپیست کمک می‌کند محل احتمالی آسیب مشخص شود.

برخی مواردی که در معاینه بررسی می‌شوند:

  • دامنه حرکتی فعال و غیرفعال

  • بررسی درد در فازهای انتهایی چرخش

  • تست‌های بی‌ثباتی قدامی و خلفی

  • تست‌های اختصاصی SLAP

  • بررسی قدرت عضلات روتاتور کاف

وجود درد همراه با کلیک یا احساس لغزش در تست‌های خاص، احتمال پارگی لابروم شانه را افزایش می‌دهد.


۳. ارزیابی ثبات مفصل و کنترل کتف

فقط بررسی خود مفصل کافی نیست. در بسیاری از موارد، اختلال در عملکرد کتف (Scapular Dyskinesis) می‌تواند فشار اضافی به لابروم وارد کند.

بنابراین در ارزیابی تخصصی موارد زیر بررسی می‌شود:

  • هماهنگی حرکتی کتف

  • قدرت عضلات تثبیت‌کننده کتف

  • کنترل عصبی–عضلانی شانه

  • الگوی حرکتی هنگام بالا بردن دست

این مرحله به‌ویژه برای طراحی برنامه درمانی اهمیت دارد.


۴. تصویربرداری

در صورت شک به پارگی لابروم شانه، تصویربرداری انجام می‌شود.

MRI معمولی

می‌تواند اطلاعات اولیه درباره ساختار لابروم و بافت‌های اطراف بدهد.

MR Arthrography (ام‌آر‌آی با تزریق ماده حاجب)

دقیق‌ترین روش غیرتهاجمی برای تشخیص پارگی لابروم شانه است. تزریق ماده حاجب داخل مفصل باعث می‌شود جداشدگی لابروم واضح‌تر دیده شود.


۵. آرتروسکوپی (تشخیص قطعی)

در برخی موارد که علائم شدید است یا نتایج تصویربرداری قطعی نیست، آرتروسکوپی انجام می‌شود. در این روش:

  • دوربین ظریفی وارد مفصل می‌شود

  • وضعیت لابروم به‌صورت مستقیم مشاهده می‌شود

  • در صورت نیاز همزمان ترمیم انجام می‌گیرد

آرتروسکوپی دقیق‌ترین روش برای تأیید پارگی لابروم شانه محسوب می‌شود.


رویکرد تشخیصی در فیزیوتراپی رادان

در کلینیک فیزیوتراپی رادان در تهران تشخیص پارگی لابروم شانه فقط بر اساس MRI انجام نمی‌شود. ارزیابی عملکردی شامل:

  • تحلیل بیومکانیک شانه

  • بررسی زنجیره حرکتی اندام فوقانی

  • تست‌های عملکردی ورزشی

  • تحلیل الگوی درد

انجام می‌شود تا شدت و نوع آسیب به‌درستی مشخص گردد.

درمان پارگی لابروم شانه

  • نوع پارگی (SLAP، بانکارْت، خلفی و…)

  • میزان جداشدگی لابروم

  • سن بیمار

  • سطح فعالیت ورزشی

  • وجود بی‌ثباتی مکرر


درمان غیرجراحی (محافظه‌کارانه)

در بسیاری از موارد، به‌ویژه در پارگی‌های خفیف تا متوسط، درمان غیرجراحی موفقیت‌آمیز است.

۱. استراحت نسبی و اصلاح فعالیت

هدف، کاهش فشار از روی لابروم است. این کار شامل:

  • محدود کردن حرکات بالای سر

  • توقف موقت تمرینات سنگین

  • اصلاح تکنیک ورزشی

می‌شود.


۲. کنترل درد و التهاب

در مراحل اولیه ممکن است پزشک داروهای ضدالتهاب تجویز کند. همچنین استفاده از مدالیته‌های فیزیوتراپی در تهران برای کاهش درد مؤثر است.


۳. فیزیوتراپی تخصصی

فیزیوتراپی مهم‌ترین بخش درمان غیرجراحی پارگی لابروم شانه است. اهداف آن شامل:

  • تقویت عضلات روتاتور کاف

  • بهبود ثبات دینامیک مفصل

  • تقویت عضلات تثبیت‌کننده کتف

  • اصلاح الگوی حرکتی

  • بهبود کنترل عصبی–عضلانی

برنامه تمرینی باید مرحله‌بندی‌شده باشد:

مرحله اول: کاهش درد و التهاب
مرحله دوم: بازگرداندن دامنه حرکتی
مرحله سوم: تقویت تدریجی
مرحله چهارم: بازگشت به فعالیت ورزشی

در کلینیک فیزیوتراپی رادان در تهران برنامه درمانی پارگی لابروم شانه بر اساس ارزیابی دقیق بیومکانیکی طراحی می‌شود تا علاوه بر کاهش درد، از عود مجدد جلوگیری شود.


درمان جراحی

در شرایط زیر ممکن است جراحی توصیه شود:

  • ناپایداری مکرر

  • پارگی کامل با جداشدگی واضح

  • شکست درمان محافظه‌کارانه

  • ورزشکار حرفه‌ای با نیاز عملکردی بالا

جراحی معمولاً به‌صورت آرتروسکوپی انجام می‌شود و لابروم به لبه گلنوئید بخیه می‌شود.


فیزیوتراپی بعد از جراحی پارگی لابروم شانه

پس از جراحی، توانبخشی نقش تعیین‌کننده‌ای در موفقیت درمان دارد. این مرحله شامل:

  • بی‌حرکتی اولیه کنترل‌شده

  • بازگرداندن تدریجی دامنه حرکتی

  • تقویت مرحله‌ای عضلات

  • تمرینات پیشرفته عملکردی

  • بازگشت تدریجی به ورزش

عدم رعایت پروتکل توانبخشی می‌تواند باعث شکست ترمیم شود.

برای مشاوره و دریافت بهترین خدمات پزشکی و فیزیوتراپی در تهران ، همین حالا با ما تماس بگیرید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *